Porównuj dwa teksty lub fragmenty kodu z podświetlaniem na poziomie linii i słów. Obok siebie lub zunifikowany, ignorowanie białych znaków i wielkości liter — w całości w Twojej przeglądarce.
Nie. Całe narzędzie to JavaScript działający wewnątrz tej strony. Algorytm diff (longest-common-subsequence) działa na Twoim CPU, a wynik jest renderowany bezpośrednio w DOM. Otwórz DevTools → Network i obserwuj — podczas porównywania nie wykonują się żadne żądania. Bezpiecznie możesz wklejać kod wewnętrzny, dane klientów, projekty umów lub cokolwiek innego, czego nie chciałbyś logować na serwerze.
Najpierw dzielimy oba wejścia na linie i uruchamiamy algorytm LCS (longest common subsequence). Linie pasujące po obu stronach są oznaczane jako równe. Linie, które nie pasują, są łączone w wiersze 'change', gdy dodanie pojawia się obok usunięcia. Dla każdej takiej pary uruchamiamy drugi LCS na słowach linii (dzielonych po białych znakach), aby świeciły na czerwono/zielono tylko faktycznie edytowane słowa — nie cała linia.
Czyste, szybkie środowisko do porównywania tekstu — bez reklam, wyskakujących okienek i zewnętrznych trackerów. Stworzone dla programistów, autorów i każdego, kto musi szybko zauważyć, co się zmieniło.
Przełączaj jednym kliknięciem między widokiem dzielonym (dwie kolumny, jak w klasycznym IDE) a zunifikowanym (jedna kolumna ze znacznikami +/−). Oba widoki pokazują numery linii i podświetlają każdą zmianę bezpośrednio w treści.
Gdy dwie linie się zmieniają, uruchamiamy drugi diff na poziomie słów, więc świecą tylko faktyczne różnice — nie cała linia. Łatwiej zauważyć pojedynczą literówkę w 200-znakowej linii.
Przełączaj wrażliwość na białe znaki i wielkość liter, aby odfiltrować zmiany kosmetyczne (przeformatowane wcięcia, drobne zmiany kapitalizacji) i skupić się na rzeczywistych edycjach.
Oba teksty pozostają w karcie Twojej przeglądarki. Algorytm diff działa lokalnie w JavaScript. Możesz to zweryfikować w DevTools → Network: podczas pisania nie wykonują się żadne żądania.
Zobacz na pierwszy rzut oka, ile linii dodano, usunięto i zmodyfikowano. Jedno kliknięcie kopiuje diff do schowka, gotowy do wklejenia w code review lub wiadomości commit.
Po załadowaniu strony każdy bajt jest obliczany lokalnie. Działa w samolocie, za firmowym firewallem lub całkowicie bez sieci — przydatne przy poufnych przeglądach kodu.
Matematyka pod maską jest starsza niż sieć — algorytm LCS z 1965 roku oraz jego udoskonalenie z 1986 roku autorstwa Eugene'a Myersa.
Oba wejścia są dzielone po \n (lub \r\n). Każda linia staje się tokenem. Porównujemy tokeny — nie znaki — ponieważ większość edycji w rzeczywistym kodzie lub dokumentach dodaje, usuwa lub modyfikuje całe linie.
Longest Common Subsequence to największy zbiór linii, które występują w tej samej kolejności w obu wejściach. Wypełniamy tablicę DP idąc od prawego dolnego rogu; każda komórka przechowuje długość LCS od tej pozycji do końca. Zajmuje to O(m × n) czasu i pamięci.
Zaczynając od lewego górnego rogu tablicy, idziemy do przodu: jeśli dwie bieżące linie pasują, generujemy equal; w przeciwnym razie wybieramy ten kierunek (w prawo lub w dół), który zachowuje długość LCS, generując delete lub insert. Wynikiem jest sekwencja operacji, która zamienia Oryginał w Zmodyfikowany.
Gdy po usunięciu następuje dodanie, łączymy je jako wiersz change. Aby podświetlić tylko te części, które się różnią wewnątrz linii, uruchamiamy ten sam algorytm LCS po raz drugi na słowach każdej strony, dzieląc po granicach białych znaków.
Realne sytuacje, w których sięgniesz po diff checker.
Widok diff w GitHub jest świetny, ale czasem chcesz zobaczyć tylko merytoryczne zmiany bez szumu od formattera. Wklej obie wersje, włącz Ignoruj białe znaki, a kosmetyczne przeformatowania znikną — zostaną tylko edycje logiki.
Prawnicy i zespoły operacyjne często muszą wiedzieć, co zmieniło się między wersjami v1 i v2 umowy. Wklej obie, otrzymaj kolorowy diff z podświetlaniem na poziomie słów — bez Worda, bez Śledzenia zmian, bez wysyłania poufnych zapisów na zewnętrzny serwer.
Uruchomiłeś sed/awk/Python regex na pliku konfiguracyjnym? Wklej tutaj oryginał i wynik, aby potwierdzić, że skrypt zedytował tylko to, czego się spodziewałeś. Podświetlanie na poziomie znaków wyłapuje przypadkowe edycje, które umykają szybkiemu spojrzeniu.
Para tłumaczeniowa (źródło vs tłumaczenie lub dwa tłumaczenia tego samego źródła) — diff na poziomie słów sprawia, że trywialnie znajdziesz brakujące słowo, zduplikowaną frazę lub przekręconą interpunkcję, którą przeoczyli korektorzy.
Teksty, które porównujesz, są zazwyczaj prywatne: kod z wewnętrznych repozytoriów, projekty umów, eksporty danych klientów lub niewydane treści produktowe. Wklejanie ich na cudzy serwer tworzy ślad, którego nie kontrolujesz. Diff checker iKit to JavaScript już załadowany w karcie Twojej przeglądarki — porównanie działa na Twoim CPU i nigdy nie dotyka gniazda sieciowego.
Deep-dive tutorials and tool comparisons from the iKit blog.
Pretty-print, validate, and structurally diff messy JSON — when each one is the right tool.
Compare the best Markdown editors of 2026; pair with the diff tool for tracking documentation changes.
Nie. Całe narzędzie to JavaScript działający wewnątrz tej strony. Algorytm diff (longest-common-subsequence) działa na Twoim CPU, a wynik jest renderowany bezpośrednio w DOM. Otwórz DevTools → Network i obserwuj — podczas porównywania nie wykonują się żadne żądania. Bezpiecznie możesz wklejać kod wewnętrzny, dane klientów, projekty umów lub cokolwiek innego, czego nie chciałbyś logować na serwerze.
Najpierw dzielimy oba wejścia na linie i uruchamiamy algorytm LCS (longest common subsequence). Linie pasujące po obu stronach są oznaczane jako równe. Linie, które nie pasują, są łączone w wiersze 'change', gdy dodanie pojawia się obok usunięcia. Dla każdej takiej pary uruchamiamy drugi LCS na słowach linii (dzielonych po białych znakach), aby świeciły na czerwono/zielono tylko faktycznie edytowane słowa — nie cała linia.
Widok dzielony pokazuje oba teksty obok siebie ze sparowanymi numerami linii — bliżej tego, jak diff wygląda w IDE (VS Code, JetBrains). Widok zunifikowany pokazuje jedną kolumnę z liniami poprzedzonymi +/− — bliżej tego, co drukuje `git diff`. Wybierz to, co pasuje do Twojego workflow; oba renderują te same dane.
Przeformatowanie kodu (uruchomienie Prettier, zmiana tabulator/spacja, normalizacja zakończeń linii) dodaje wizualnego szumu, który zakopuje rzeczywiste zmiany. Włączenie 'Ignoruj białe znaki' zwija ciągi spacji/tabulatorów do pojedynczej spacji i przycina krawędzie linii przed porównaniem — dzięki czemu widzisz tylko istotne edycje, nie kosmetyczne.
Algorytm LCS używa pamięci O(m × n), gdzie m i n to liczby linii po każdej stronie. iKit ogranicza porównanie do około 4 milionów komórek (≈16 MB), co komfortowo obsługuje kilka tysięcy linii kontra kilka tysięcy linii. W przypadku większych diffów (całe zrzuty bazy danych, pełne logi plików) użyj narzędzia CLI takiego jak `diff` lub `git diff --no-index` — używają one inteligentniejszego algorytmu (Myers diff), który skaluje się do milionów linii.